Pistlar Einn gamall en nettur's

Ef þú sleppir þessum 15 atriðum úr lífinu þínu eru meiri líkur á því að þú höndlir hamingjuna. Treystið mér, ég er aldraður og veit hvað ég er að tala um.

1. Að verða alltaf að hafa rétt fyrir þér
Þú ert ekki ég eða nokkur annar í ritstjórn Sannleikans. Þú getur því ekki alltaf haft rétt fyrir þér. Það krefst góðra gena og mikils lesturs.

Í lítilli íbúð á Grettisgötunni býr Sigrún Hjálmarsdóttir húsmóðir og óféti. Sigrún tilheyrir hópi þeirra einstaklinga sem ekkert gott mega sjá án þess að finna hjá sér óseðjandi hvöt til að skemma það fyrir öllum hinum.

Ég er einn af þeim hundruðum ef ekki þúsundum Íslendinga sem nánustu aðstandendur hafa skilið eftir til að deyja á elliheimili. Maður þrælar baki brotnu við að sjá um einhverja fjölskyldudruslu sem losar sig svo við mann um leið og þau geta.

Mig langar í pillur og lyf sem mig sefa
ljúft er að gleyma sér drykklanga stund.
Í algjöru móki ég heima mig hnefa
svo hendist ég slefandi fullur í sund.

Ef guð gæti haft áhrif á tilveru okkar þá hefði hann ekki leyft sínum æðsta talsmanni hér á landi að misnota börn.
Ef guð væri einhvers máttugur og Jesú væri sá sem sagt er að hann er í biblíunni. Þá hefði guð aldrei leyft biskupi Íslands að hafa samræði við dóttur sína, ítrekað brjóta gegn sóknarbörnum sínum, deyja svo bara í elli með málverk af sér hangandi ennþá á biskupsstofu.

Hálfvitar hafa alltaf verið til. Þeir voru til þegar ég var ungur og þeir verða til þegar barnabörn mín sitja í sömu sporum og ég, einmanna á elliheimili með bleyju.

Ég er gamall jaxl úr sveit
jötunn Íslandseyju.
En núna aftur á mig skeit
aðra þarf ég bleyju.

Maður er nefndur Snorri Óskarsson en betur þekktur sem Snorri í Betel. Snorri líkt og tískufyrirmynd hans, Eggert á veggnum, virðist vera mjög viðkunnanlegur náungi. En þeir eiga það þó báðir sameiginlegt að undir skelinni er ekkert nema svart tómið.

Sigursteinn Gíslason var rekinn úr starfi þjálfara Leiknis R. á laugardaginn. Ég fylgist ekkert með íþróttum enda varð ég fullorðinn fyrir áttatíu árum síðan.

Ljóshærð og svo létt að hjartað svífur
er ljúfir tónar fiðlu hennar kalla.
Í buxum mínum boli verður stífur
ég bjóða vildi henni´í meir en spjalla.

Dökkhærð er mín draumadís þar nærri
sem dregur fiðlubogann líkt og gyðja.
Hugsað get ég ekki unað stærri
en að setja lim í hana miðja.

Á trommunum er sjaldgæft augnayndi
sem einatt slær í takt við líðan mína.